Een boek over een hooggevoelige man die het niet redde, redde mijn leven!

Het was juli 2014, met het gezin op zomervakantie naar Duitsland. Ik zat niet lekker in mijn vel. Ik zat in een hele drukke periode. Ik deed een deeltijd HBO studie en zat een paar maanden daarvoor in de afrondende fase. De afstudeerfase, maar ik moest ook nog wat studiepunten van de eerdere jaren inhalen. Dit in combinatie met een fulltime baan, een gezin met twee jonge kinderen werd het me echt iets teveel. Tijdens een tentamen werd het me echt teveel. Ik weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen, maar ik heb het tentamen afgemaakt en ben een stuk gaan lopen buiten. Ik kreeg hartkloppingen, mijn hoofd stond op ontploffen, ik was helemaal op. En ik moest nog een tweede tentamen doen die avond. Die heb ik verstek laten gaan en ben naar huis gereden. Ik was helemaal leeg, geen zuchtje energie meer over.

Ik heb toen direct besloten om het afstuderen naar het najaar te verplaatsen. Ik stuurde een mail naar mijn leidinggevende en heb aangegeven dat het me teveel was geworden en dat ik het vermoeden had tegen een burn-out aan te lopen. Ik geloof dat ik 1 dagje vrij heb genomen en dat ik die dag na gewoon weer op mijn werk verscheen. Ik wilde ook verder niet te veel poeha. Dus ook al had ik geen enkel zuchtje energie meer, ik sleepte mezelf door de dagen heen. Als ik dan thuis kwam was ik helemaal op en wilde ik alleen maar slapen. Mijn vrouw heeft het flink te voortduren gehad met mij.

Mijn leidinggevende had me wel voorgesteld om een gesprek te hebben met de bedrijfsarts. En natuurlijk vond ik dat prima, maar ik had totaal geen zin in dat totale circus. Dus mijn pokerface ging op. En ik deed daar mijn verhaal: Vertelde  dat de studie in combinatie met werk en gezin me gewoon teveel is geworden en dat ik al bewuste keuzes had gemaakt om het afstuderen op een later moment te hervatten. De bedrijfsarts vond het allemaal prachtig dat ik voor mezelf al zulke concrete keuzes had gemaakt en dat ik op de goede weg was. Verder was het niet nodig om nog terug te komen. Dus dat was ook weer afgetikt. Prima, dacht ik! Achteraf is het misschien stom geweest, maar ik vond gewoon dat ik alles zelf moest oplossen, ik wilde alles zelf gaan doorleven om hier uiteindelijk sterker uit te komen. Ook al had ik weinig fut, het ging heel heel langzaam een iedere dag een ministapje vooruit.

Maar goed, waar was ik gebleven… Die zomer gingen wij inderdaad met het gezin op vakantie naar Duitsland. Heerlijk even niks, echt tot rust komen, dat wilde ik. Alhoewel op vakantie gaan is altijd wel zo’n ding. Inpakken was voor mij altijd een hel, als de dood om iets te vergeten. En de reis was voor mij ook altijd een crime. Urenlang in de auto. En doodvermoeiend om te rijden, door al die prikkels. Maar goed, dit keer wist ik die spanningen aardig los te laten.

Mijn vrouw had een paar boeken meegenomen, die ze wilde lezen. Onder andere het boek ‘Toen ik je zag’ van Isa Hoes. Ze had het boek zelf nog niet opengeslagen, maar ik dacht, laat ik het boek zelf even openslaan. Sowieso had de dood van Antonie Kamerling in 2010 me best wel geraakt. Vooral omdat ik GTST vooral in de beginjaren dagelijks volgde en Antonie in diverse films en ook in het theater had zien spelen.  Isa schrijft over de ontmoeting met Anthonie, het ontstaan van hun relatie en gaan de weg het boek voeren de neerslachtige buien van Antonie steeds meer de boventoon. Door zo’n hectisch leven als acteur lijkt het ook niet meer dan logisch dat je soms wat uitgeblust of neerslachtig bent.

Maar gaandeweg het boek ga ik mezelf steeds meer herkennen in de buien van Antonie, de enorme ups en downs,  de verslavingsgevoeligheid,  het enorme enthousiasme dat soms door kon doorslaan in een obsessie en de extreme zoektocht naar spiritualiteit. In iedere letter die ik las voelde ik zo sterk, we hebben hier te maken met  een hooggevoelige man. Iemand die hier zijn hele leven al mee worstelt en veel mooie periodes beleeft maar ook door zo extreem diepe dalen gaat, dat hij op zo’n moment geen enkele uitweg meer vindt dan er uit te stappen. En die dalen voor hooggevoelige personen zijn extreem diep. I’ve been there. Ik heb er zelf alleen weinig over gepraat, ik vond dat ik alles zelf moest oplossen. En soms ben ik ook door zo’n diep dal dat ik bijna geen uitweg meer zag. Toch is er altijd een mini-lichtpuntje geweest, haast onzichtbaar, dat wel, dat mij er toch van overtuigde dat het weer goed zou komen. En bij Antonie was dit lichtpuntje treurig genoeg net niet groot genoeg.

Het lezen van dit boek heeft mijzelf behoorlijk getriggerd om extreem aan mijzelf te gaan werken en ik ben er uitgekomen, sterker dan ooit. En het is echt mijn zielsmissie  geworden om zoveel mogelijk HSP mannen hun hooggevoeligheid te leren herkennen en erkennen, zodat zij in staat zijn hun potentieel ten volste te benutten en het verschil te kunnen maken in de wereld. Ik doe dit door het delen van alle inzichten die ik heb gekregen de afgelopen jaren, via opleidingen, trainingen, het lezen van heel veel boeken over bewustzijn, psychologie en spiritualiteit en vooral de interne reizen die ik maakte om mezelf steeds beter te leren kennen en om te ontdekken wat mij in dit leven te doen staan.

Mijn naam is de Sander de Zwart (39) en binnen de Universal Academy ben ik de deskundige op het gebied van HSP.  Binnen mijn bedrijf HSP Man help ik hooggevoelige mannen en hooggevoelige ondernemers bij het ontdekken van hun ware potentieel. Dit gaat veel verder dan het werken aan mindset en het leren van quick fixes. Het gaat om de totale verbinding met je innerlijk wezen: je hart. Hiervoor zullen eerst onverwerkte en weggestopte emoties op diep niveau hersteld mogen worden. Door mijn verdiepende, soms confronterende vraagstelling kom ik snel tot de kern. Daarnaast leiden o.a. mijn (geleide)meditaties en energetische healing tot direct resultaat.

Een reactie plaatsen